..........เราจะอยู่รอดกันแบบไหน.....

การที่จะอาศัยเพียงคำพูด การพร่ำสอนทางศีลธรรมจรรยาหรือท่องจำอุดมคติ ที่ไม่มีผลในทางรูปธรรมนั้น จะไม่ก่อให้เกิด อุปนิสัย ทัศนคติวิธีคิด
ใด ๆ ได้เลย ถ้าเรามีเป้าหมายไปทางใดทางหนึ่งเพื่อให้ทุกคนยอมรับเห็นคล้อยตามเป็นส่วนใหญ่แล้วนั้น พึงจะต้องให้เกิดผลใน ทางปฏิบัติจริง จับต้องได้ หรือพิสูจน์ได้ว่านี่คือสิ่งที่ควรจะเป็น เช่น ถ้าต้องการให้สังคมเป็นประชาธิปไตย ก็ต้องให้ประชาชนประจักษ์ว่าการปกครอง ระบอบนี้เลวน้อยที่สุด นักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้งก็ต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าตนแก้ปัญหาให้ประชาชนได้ (ในเชิงโครงสร้าง) ถ้าต้องการให้คนไทย มีความเป็นรักชาติก็ต้องแสดงให้เห็นให้จงได้ว่า คนไทยมีความสามารถ ไม่ว่าทางด้านกีฬา สิ่งประดิษฐ์คิดค้น รายได้เฉลี่ยต่อหัว การเท่าเทียม กันในด้านโอกาสขยับสถานะทางสีงคม และเท่าเทียมกันทางด้านกฎหมาย สิ่งเหล่านี้จะเป็นการสร้างความภูมิใจและความเป็นตัวของตัวเอง ได้อย่างมาก มิใช่รัฐเรียกร้องให้ประชาชน จงเสียสละรักชาติ-ชาตินิยม แต่ความเป็นธรรมในสังคมยังมีน้อย ชาวบ้านส่วนใหญ่ยากจน แล้วจะหา ความภูมืใจจากที่ไหนกันเล่า เมื่อมองผู้มีบทบาทในสังคม ชนชั้นนำ สื่อสารมวลชน คนที่มีอำนาจทางการเงิน ในสังคมไทยยังไม่อาจนับได้ว่า สร้างผลในทางปฎิบัติ ทำตนเป็นตัวอย่างของการสร้างรูปธรรม (มีแต่ลมปาก) เพื่อความอยู่รอดของสังคมไทยในยุคสมัยที่มีการ ต่อสู้กันทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม วัตถุนิยม อย่างเอาเป็นเอาตายนี้ได้ ทั้งปัญหาโลกมีอุณหภูมิสูงขึ้น จนอาจจะก่อให้เกิดภัยพิบัติ กับอารยธรรมและมวลมนุษย์ ยกตัวอย่าง รัฐบาลประกาศ เป็นวาระแห่งชาติให้ประชาชน ลดการใช้พลังงาน แต่ในทางปฏิบัติ รายการโทรทัศน์ของรัฐ มีการนำเสนอ รายการแข่งรถยนต์ มอเตอร์ไซค์ ภาครัฐ จัดงาน เทศกาลประจำปีทุกจังหวัด ใช้กระแสไฟฟ้ากันอย่างมหาศาล ส่วนนายทุน พ่อค้า สื่อมวลชน ก็ไม่ต่างกันนัก สิ่งใดที่จะทำให้เกิดผล ในทางปฏิบัติ ในอันที่จะมีผลเป็นรูปธรรมนั้น มีน้อยมาก เอาแค่การส่งเสริมให้เยาวชนคนไทย เห็นมาออกกำลังกาย เล่นกีฬา ไม่เคยเห็นนายทุนสร้างสนามกีฬาที่ดีมีมาตรฐานครบวงจรที่คนรักกีฬา ไม่ว่าจะเป็นกีฬาชนิดไหน คนทุกระดับเข้ามาใช้บริการได้ คงจะ สนามกอล์ฟเท่านั้น ที่สร้างกันอย่างแพร่หลาย ทั้งที่มีคนรวยเท่านั้นที่เข้าไปหาความสนุกสนานได้

มันน่าน้อยใจกับการส่งเสรืมกีฬาที่คนไทยมีส่วนร่วมในกิจกรรมการแข่งมากที่สุดแต่สื่อมวลชนให้ความสนใจน้อยที่สุด คนไทยรู้จักสโมสรฟุตบอล ต่างประเทศ รู้จัก เบคแฮม รุดฟาน จอร์นเทเลอร์ แต่ไม่เคยทราบชื่อเรือยาวประเพณี ผู้จัดการเรือ ของเรือท้องถิ่นหรือจังหวัดตนเองแม้แต่น้อย
มันน่าใจหายไหมครับว่าต่อไปนี้ "เราจะอยู่รอดกันแบบไหน" ถ้าเราต้องการความเป็นอารยะทันสมัยโดยการหลงลืมหรือดูหมิ่นรากเง่าของตนเอง
อนาคต แผนที่ประเทศไทย จะมีอยู่ในโลกหรือไม่ หรือถ้ามีแต่เป็นอย่างคนพิการ ช่วยตนเองไม่ได้ ใครต้องการอย่างนั้นบ้าง

บทความโดย
nanothep